Van Ditmar

SciFi-Channel

De nieuwste SF Terra

SF Terra 211/212

Lid worden?

Wil je op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes over sciencefiction, fantasy en horror? Bij SF Terra vind je dit en nog veel meer!

Voor 27 euro en 50 cent per jaar ben je al lid. Je ontvangt dan 6x per jaar het blad SF Terra.

Elke 3e zaterdag van de maand is er een contactavond in Amsterdam.

Boekrecensies

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z


Neil Gaiman - Alles is breekbaarAlles is breekbaar

Auteur: Neil Gaiman
Uitgever: Luiting Fantasy
Waardering: 9
Aantal pagina’s: 366
ISBN: 978 90 245 1357 4
SF Terra 205

Neil Gaiman begint deze verhalenbundel met een uitvoerige verklaring van elk verhaal. Het is al leuk om te lezen hoe hij gepassioneerd vertelt over de geboorte van zijn verhalenkinderen. Je kunt de liefde en de toewijding voor het schrijven proeven.
Over zijn gedichten zegt hij dat de lezer ze mag overslaan en dat hij ze als extraatje heeft toegevoegd. Maar als ze toch gratis zijn, kun je ze net zo goed lezen.

De diversiteit van de verhalen is enorm. Gaiman schrijft vaak in opdracht voor een anthologie, maar ook uit eigen inspiratie. Zijn verhalen zijn vaak gebaseerd op de meest vreemde dingen, zoals sculpturen, schilderijen, een cd van Tori Amos, de film Matrix, Sherlock Holmes en sprookjes.

Niet alleen de onderwerpen zijn divers in deze verhalenbundel. Ook Gaimans stijl is niet in simpele bewoordingen te vatten. Hij kan duister schrijven, maar ook vederlicht en aandoenlijk, zoals in het korte verhaaltje ‘Beren’, waarmee hij een kijkje in zijn privé-leven geeft. Met een stalen gezicht kan hij de grootste onzin verkopen, zoals hij laat zien in ‘De hypochondrische kroep’.

De verhalen in gewone vorm worden afgewisseld met miniverhaaltjes, zoals de twaalf stukjes die hij schreef bij de nummers van de Tori Amos-cd Strange little girls en de vijftien korte verhaaltjes voor een vampier-tarotkaartenset. Een suf onderwerp als het bespelen van een contrabas als klein jongetje zijnde, brengt Gaiman op zo’n intense manier dat je er tranen van in je ogen krijgt (‘Goed begeleid door fijne akkoorden’). Als uitsmijter komt Gaiman met een verhaal over Shadow, de hoofdpersoon van zijn roman American Gods.

Gaiman schrijft geniaal, maar niet altijd even toegankelijk. Hij kan lastige beelden gebruiken, alhoewel zijn taalgebruik meestal vrij leesbaar blijft. Het is noodzakelijk om zijn boeken en verhalen met een ‘open mind’ te lezen, omdat zijn maffe ideeën anders niet doorkomen.

Debbie van der Zande

terug